Wiki:
| Quote: |
| Kantyk dla Leibowitza lub Kantyczka dla Leibowitza (ang. A Canticle for Leibowitz) to postapokaliptyczna powieść autorstwa Waltera M. Millera z roku 1959. Była to jedyna powieść Millera wydana za jego życia. Powieść została w 1961 roku nagrodzona prestiżową nagrodą Hugo dla najlepszej powieści s-f. Powieść jest zaliczana do wybitnej klasyki gatunku, okazała się także wielkim sukcesem komercyjnym (kilka milionów sprzedanych egzemplarzy).
Kontynuacją Kantyka... jest Święty Leibowitz i dzikokonna (ang. Saint Leibowitz and the Wild Horse Woman), powieść dokończona dopiero po śmierci Millera przez Terry'ego Bissona i wydana w 2000. W Polsce powieść ukazała się po raz pierwszy w 1991 roku pod tytułem Kantyczka dla Leibowitza w dwu tłumaczeniach, autorstwa Adama Szymanowskiego i Juliusza Garzteckiego. Interpretacja Powieść można śmiało uznać za prokatolicką. Mocno akcentuje wartości chrześcijańskie, jak niesienie miłosierdzia i nadziei. Pomimo to jest bardzo pesymistyczna i trudna emocjonalnie w odbiorze. Autor mocno neguje w niej społeczne źródło prawa i związany z tym relatywizm moralny. W szczególności piętnuje eutanazję, jako fałszywe miłosierdzie. Rzeczywistość dopisała gorzkie podsumowanie. Walter Michael Miller w 1996 roku popełnił samobójstwo (po długich latach nieuleczalnej choroby). |
